Tapijt voor honden en katten: tips van een professional

Als je, net als ik, met een hond en een kat (of ook maar één van beide) in huis woont, dan vormt de aankoop van een tapijt een bijzondere uitdaging. Ik ben altijd totaal ontzet als ik zie dat in die woonprogramma’s op tv prachtige witte tapijten voor de bewoners worden neergelegd, terwijl er bij de deur al een licht kwijlende boxer of sint-bernard staat te wachten om het mooie tapijt in beslag te nemen.

Inhoudsopgave

• Welk tapijt is geschikt voor huisdieren?
• Tapijten die niet geschikt zijn voor huisdieren
• Dierenharen en uitwerpselen verwijderen
• Dierlijke urine verwijderen
• Wonen zonder tapijten?

Als je al een tijdje met een viervoeter in je woning woont, hoef ik je vast niet te vertellen dat je, indien mogelijk, beter geen te lichte en kwetsbare kleuren kunt kiezen. De meeste outlet-tapijten die je tegenkomt, scoren goed met gedekte kleuren of patronen waarop je niet meteen elk vlekje ziet. Bovendien zijn ze gemakkelijk schoon te maken en slijtvast. Ook al houd ik van een natuurlijke en knusse uitstraling, toch kies ik bij de aankoop liever voor een platgeweven tapijt van kunstvezels. Daaruit zijn haren, vuil en andere onaangename dingen gewoon makkelijker te verwijderen. Ik heb goede ervaringen met mijn sisaltentapijtin de keuken. Dit onderhoudsvriendelijke tapijt hebben we destijds uit nood aangeschaft, omdat onze oude hond steeds uitgleed op de tegels. Een eenvoudige manier om gladde tegels hondvriendelijker te maken.

Welk tapijt is geschikt voor katten?

• Vermijd te felle en kwetsbare kleuren
• Vlakgeweven tapijten van synthetische vezels zijn gemakkelijk schoon te maken
• Knusse hoekjes kunnen worden bekleed met kleine (wasbare) tapijten met een hoge pool

Welk tapijt is geschikt voor honden?

• Vermijd te felle en kwetsbare kleuren
• Kies gedekte kleuren en patronen
• Vlakgeweven tapijten van kunstvezels of sisal

We hadden ooit een zacht, wit flokati-tapijt in de woonkamer liggen, dat heel langharig was en er echt prachtig uitzag. Helaas vond onze grijze kat het ook geweldig. Ze voelde zich er heel op haar gemak op en had absoluut geen zin om in haar mandje te slapen. Al na korte tijd was het tapijt grijs, vol haren en behoorlijk vervilten. We hebben hem toen professioneel laten reinigen. Voor dat geld zou je heel wat kattenvoer kunnen kopen, moesten we vaststellen. Nu ligt de flokati in de logeerkamer, waar de katten over het algemeen geen toegang hebben.

Als je het juiste tapijt voor huisdiereigenaren hebt gekocht en niet te lang wacht, volstaat het meestal om je tapijten regelmatig te stofzuigen. Mocht je daarmee niet alle haren wegkrijgen, gebruik dan een pluisroller. Vind je dat te bewerkelijk, probeer het dan eens met schilderstape. Daar blijven de dierenharen ook goed aan plakken. Een ander huismiddeltje zijn vochtige rubberen handschoenen. Ga hiermee over de ‘harige’ plekken heen, en de meeste haren zouden aan de handschoen moeten blijven plakken. Wat doe je toch niet allemaal voor je lieveling!

Vlekken en vieze resten kun je aanpakken met de bekende huismiddeltjes zoals mineraalwater, zout, bakpoeder, waspoeder of scheerschuim (zie „O jee, een vlek”). Als je hond of kat even zijn manieren is vergeten en op het tapijt heeft geplast, moet je snel reageren en eerst het vocht volledig met keukenpapier opnemen. Vul vervolgens een emmer met warm water, afwasmiddel en een beetje waspoeder. Wrijf hiermee over de vlek en zuig het geheel steeds weer op. Blijf dit doen totdat je denkt dat je alles hebt verwijderd. Om de urinegeur volledig te verwijderen, spoel je de plek vervolgens nog af met een mengsel van water en azijn. Met een beetje geluk zou dat moeten lukken.

Soms ben je gewoon niet snel genoeg, omdat je op vakantie was of aan het werk was. En als je dan thuiskomt, is de vlek al opgedroogd, maar nog goed zichtbaar en misschien niet helemaal te ruiken. Nu moet je wat meer moeite doen als je dit ongelukje wilt verhelpen. Eerst moet je de vlek royaal met water en afwasmiddel laten weken. Schrik niet, meestal gaat het dan nog sterker ruiken. Vervolgens ga je te werk zoals eerder beschreven. Om lelijke randen te voorkomen, is het verstandig om het hele tapijt daarna nog eens volledig te reinigen met een huismiddeltje.

Zelf een tapijtreiniger voor huisdieren maken

Omdat veel van de in de winkel verkrijgbare tapijtreinigers niet bepaald goed zijn voor de gezondheid van je huisdieren, kun je zelf een veilige tapijtreiniger maken. Meng natriumbicarbonaat en maïzena in gelijke delen en strooi het mengsel over het tapijt. Vul vervolgens een spuitfles met een mengsel van azijn en water in een verhouding van één op drie. Spuit dit mengsel op het gestrooide poeder en wrijf het daarna voorzichtig in met een zachte borstel. Als alles is opgedroogd, kun je het tapijt zoals gewoonlijk stofzuigen. Daarna zou het weer in zijn oude glorie moeten schitteren, zonder dat je je zorgen hoeft te maken over je huisdieren.

Mocht je nu tot deze conclusie zijn gekomen, dan wil ik me verontschuldigen dat ik je als huisdiereneigenaar op zoveel mogelijke problemen heb gewezen. Natuurlijk hoeven noch honden noch katten het tapijt met uitwerpselen te verfraaien. De tips waren alleen bedoeld voor het geval dat. Overigens gaat het met huisdieren net als met ons mensen: ze vinden een vloer met een zachte bekleding gewoon prettiger. Dat geldt voor honden, katten, cavia’s en alle andere dieren die bij ons wonen. Met een slijtvaste vlakgeweven of een sisaltapijt kun je bijna niets verkeerd doen. Dat voelt onder de pootjes veel beter aan dan gladde tegels of laminaat. Zulke tapijten overleven het zelfs als ze een keer als vervanging voor de krabpaal moeten dienen. Je ziet het dus: het biedt voordelen voor alle bewoners als je kiest voor een zachte vloerbedekking. Bovendien kun je de methode uitproberen die bij ons thuis wordt toegepast. Als wij, als honden- en katteneigenaren, de alom bekende kokhalzende geluiden van hond of kat horen, roepen we in koor: „Niet op het tapijt!“ Soms helpt het.